20 jaar Hanze advocaat: ‘We wilden het vanaf het begin anders doen’

Twintig jaar geleden, op 1 oktober 2006, schreef Frans Landstra Hanze advocaat in bij de Kamer van Koophandel. Niet omdat hij droomde van een traditioneel advocatenkantoor met zijn naam op de gevel. Integendeel. Hanze ontstond uit zijn onvrede over de manier waarop de advocatuur destijds werkte. Inmiddels is het kantoor volledig gespecialiseerd in arbeidsrecht voor de zorg en bouwt Roelien Klaver mee aan het kantoor dat Frans in 2006 begon. Wat veranderde in twintig jaar en wat bleef hetzelfde?

Het moest anders

“Eigenlijk ben ik Hanze begonnen vanuit frustratie met de traditionele advocatuur,” vertelt Frans. “Het was destijds nogal op strijd en conflict gericht, terwijl ik dacht: we zijn toch ingehuurd om problemen op te lossen in plaats van ze erger te maken? Ook straalden veel advocaten iets uit van: ik weet meer dan jij en als jij het ook wilt weten, moet je er flink voor betalen. Ik wilde juist veel informatie op de website zetten. Dan konden mensen zelf verder en ons pas bellen op het moment dat ze er echt niet uitkwamen.”

Ook de ondoorzichtige tarieven, brede rechtspraktijken en hiërarchie binnen kantoren stonden Frans tegen. “Ik dacht: zo’n traditioneel kantoor zou ik als klant nooit kiezen. Dus dat moet anders. Ik wilde alleen arbeidsrecht doen, duidelijk zijn over tarieven en een algemene naam gebruiken. Geen Landstra Advocaten. Eigenlijk wilde ik een advocatenkantoor opzetten als een bedrijf in plaats van als een aantal praktijken bij elkaar.”

Roelien ziet veel van die uitgangspunten nog steeds terug in het Hanze van nu. “Ik vind deze historie mooi, omdat de uitgangspunten nog altijd terugkomen bij de besluiten die we nemen. Ook in 2026 willen we inhoudelijk een goed kantoor zijn, maar ook goede service bieden. Geen fratsen, eerlijke prijzen en geen hiërarchie. Toen ik hier begon, kreeg ik vanaf dag één vertrouwen. Bij veel kantoren doen de meest senior advocaten min of meer vanzelfsprekend de grootste klanten. Hier geldt veel meer: als jij denkt dat je het kunt, krijg je het vertrouwen om het te doen.”

Kiezen geeft kiespijn

Hoewel Frans Hanze advocaat direct neerzette als een gespecialiseerd arbeidsrechtkantoor, kwam de scherpe positionering richting zorgwerkgevers later. Hanze richtte zich aanvankelijk vooral op werknemers en ging steeds meer voor werkgevers werken. Uiteindelijk volgde de keuze om uitsluitend arbeidsrecht voor organisaties in de zorg te doen.

“Kiezen geeft altijd wat kiespijn,” zegt Frans. “We namen afscheid van veel omzet aan de werknemerskant, terwijl we nog maar moesten afwachten of we dat bij werkgevers in de zorg terug zouden verdienen. We hielden rekening met een flinke dip. Ook inhoudelijk was het spannend. Mensen zeiden: doe je dan alleen nog arbeidsrecht én alleen in de zorg? Wordt dat niet saai?”

Die dip bleef uit. Ook de interne omslag ging sneller dan verwacht. “We hadden gezegd: we trekken er drie jaar voor uit”, vertelt Roelien. “We gaan zorgen dat iedereen inhoudelijk en qua vaardigheden op het niveau komt dat nodig is om zorgwerkgevers goed te bedienen. Maar die drie jaar hadden we helemaal niet nodig.”

De focus gaf Hanze juist ruimte. “We hoefden onze aandacht niet meer over allerlei doelgroepen te verdelen”, zegt Frans. “Daardoor konden we veel gerichter investeren in onze kennis, marketing en dienstverlening voor de zorg. Arbeidsrecht en zorg: dat is echt ons stukje geworden. Er is geen ander kantoor dat zich uitsluitend daarop richt. Daarin zijn we echt een kenniscentrum voor de zorg geworden.”

In de boot stappen

Roelien kwam in 2013 bij Hanze binnen als advocaat. Meebeslissen over het kantoor stond toen nog niet bovenaan haar lijstje. “Ik wilde eerst gewoon een heel goede advocaat worden en meters maken. Maar op een gegeven moment ging ik me steeds meer met kantoor bemoeien en zag ik dingen die beter of anders konden. Toen dacht ik: je kunt als ‘beste stuurman’ aan de wal blijven staan en roepen van een afstandje, maar dat is wel wat makkelijk. Óf je hebt het lef om in die boot te stappen en het echt samen te gaan doen.  Dus heb ik Frans aan zijn jasje getrokken en gezegd: ik wil meedoen.”

Na twee jaar in het MT werd Roelien in 2020 ook aandeelhouder. Toen veranderde ook de rolverdeling. “Ik merkte dat ik daardoor een volgende stap in mijn ondernemerschap wilde en kón zetten”, vertelt Frans. “Roelien kon veel aan de binnenkant van het kantoor oppakken. Ik kreeg ruimte voor de buitenkant: marketing, sales en innovatie.”

“We werden allebei blij van wat we deden”, vult Roelien aan. “Ik deed de binnenkant en Frans de buitenkant. En de advocaten konden zich volledig focussen op hun dossiers. Toen is het echt een vliegwiel geworden.”

Geen fratsen

Met de groei werd het bewaken van de cultuur niet minder belangrijk. Gelijkwaardigheid is volgens beiden vanaf het begin een bewuste keuze geweest, binnen het hele team. “Niemand is gelijk, maar we zijn allemaal gelijkwaardig”, zegt Roelien. “Iedereen heeft hier zijn eigen verantwoordelijkheden en draagt op zijn eigen manier bij aan het kantoor.”

Inmiddels ligt de dagelijkse leiding van Hanze bij Roelien. Een van haar belangrijkste verantwoordelijkheden ziet ze in het behouden van de cultuur die Hanze vanaf het begin heeft gekenmerkt. “Natuurlijk verandert een kantoor als het groeit en er nieuwe mensen met eigen ideeën bijkomen. Maar je moet steeds blijven kijken: past wat we doen nog bij wie we willen zijn?”

Naast de klant

Ook in de relatie met klanten komt die gelijkwaardigheid terug. “Je kunt beter adviseren als je een klant echt goed kent”, zegt Roelien. “Dan weet je bijvoorbeeld ook hoe een organisatie tegen goed werkgeverschap aankijkt en word je eigenlijk een externe collega van de HR-adviseurs. Niet: oei, nu bellen we de advocaat en die gaat vertellen hoe het moet. Maar: wat heb je nodig? Zal ik even meedenken? Kun je zo verder, of wil je liever dat ik de zaak overneem?”

“Dan wordt het veel meer een samenwerking dan alleen dienstverlening”, vult Frans aan. “Dat is voor de klant prettiger, maar voor onszelf ook veel leuker werken.”

Die gedachte komt ook terug in de manier waarop Hanze kennis deelt, onder meer via de Hanze Academy en het HR Congres. “Dat congres is geen juridisch congres, maar een HR-congres”, zegt Frans. “Niet het juridische vak staat centraal, maar het werkveld van onze klanten.”

Wat hetzelfde moet blijven

Als Roelien gevraagd wordt waar ze na 20 jaar het meest trots op is, noemt ze direct het team. “Als er iets is, springen mensen voor elkaar in en lopen ze gaten dicht. Er is geen gedoe. Mensen doen veel voor elkaar en zijn tegelijk heel gericht op het serviceniveau voor de klant. Op die betrokkenheid ben ik echt trots. Maar ook op onze fijne klanten en de samenwerking met zorginstellingen, vooral met de HR-adviseurs. Daar kan ik echt van genieten.”

Frans kijkt ook naar wat Hanze in die twintig jaar heeft opgebouwd. “We hebben ooit als ultiem doel gesteld dat we 300 zorgklanten wilden hebben. Toen hadden we er ongeveer 60 en dachten we: dat gaan we nooit halen. Ik ben er supertrots op hoe we dat hebben neergezet en dat we dat doel uiteindelijk gewoon gehaald hebben. Dat we onze plek in de zorg hebben gevonden en daar een kleine maatschappelijke bijdrage aan kunnen leveren.”

De komende jaren wil Hanze verder groeien, zonder de keuzes die het kantoor hebben gevormd los te laten. “We willen nog meer impact maken, landelijker werken en meer zorgklanten helpen”, zegt Roelien. “Maar ook gericht blijven investeren in de ontwikkeling van onze mensen, verder specialiseren en kennis blijven delen. Maar vooral ook veel lol hebben met elkaar. Beter worden in wat je doet en blijven vernieuwen. Natuurlijk speelt AI daarin ook een grote rol.”

Voor Frans is het belangrijk dat de oorsprong van Hanze niet uit het oog wordt verloren. “Dit is de basis waarop we het kantoor hebben gebouwd. Het is goed om te weten waar je vandaan komt. Ieder kantoor doet het op zijn eigen manier. Dit is hoe wij het doen.”