De top 10 meest spraakmakende uitspraken in de Zorg van 2020

Er werken zo’n 1,3 miljoen mensen in de zorg. Die verzetten elke dag bergen met werk. En dat gaat bijna altijd goed. Maar je kunt op je vingers natellen dat er in al die arbeidsrelaties ook wel eens wat mis gaat. En soms goed ook. Zo aan het eind van het jaar hebben we de meest spraakmakende, baanbrekende en interessante uitspraken op een rijtje gezet. En daar is de volgende top 10 uitgekomen.

1) Geslaagde bingoavond met het geld van de werkgever

Op kosten van je werkgever Bingo avonden organiseren, dat kan niet goed aflopen. Er is maar liefst € 25.000 mee gemoeid. Deze werknemer wordt op staande voet ontslagen, maar het loopt nog bijna fout af voor de werkgever ook. Het Gerechtshof komt er zelfs aan te pas en het duurt meer dan een jaar voor er een einduitspraak is. Weten wat er speelde? Dat lees je hier.

2) Een wijntje drinken met een cliënt, dat kost de werkgever €75.000

Instemmen dat een collega met een cliënt – die in een gesloten afdeling van een psychiatrische inrichting verblijft – een glas wijn gaat drinken klinkt niet heel professioneel. En dat vindt de werkgever ook. Het Professioneel Statuut is overtreden en de werkgever wil een einde aan de arbeidsovereenkomst. Maar bijna vijf jaar later en vier procedures verder is de zaak 180 graden gedraaid. Niet de werknemer, maar de werkgever handelde ernstig verwijtbaar. Het kost de werkgever nog eens €75.000 aan vergoedingen ook. Het kan soms raar lopen in arbeidsrechtland. Dat lees je hier terug.

3) Toebrengen en toegeven van ernstig letsel leidt tot ontslag op staande voet, toch?

Het is sowieso geen sinecure om bij de rechter een ontslag op staande voet in stand te houden. Maar bij het toebrengen van letsel moet dat toch lukken? Zeker als zowel de medewerkster als de cliënte erkennen dat de medewerkster het heeft gedaan. Helaas, voor de werkgever gaat ook hier de zaak onderuit. En het komt de werkgever uiteindelijk nog duur te staan ook, want ze moet bijna €30.000 aan vergoedingen betalen. Hier lees je het artikel.

4) Stelen van een trui van een bewoner, gaat je niet in de koude kleren zitten

Tot tweemaal stelen van een bewoner met nota bene een heterdaadje door een collega. Dat ontslag op staande voet moet wel stand houden, toch? Maar helaas, ook dit ontslag op staande voet gaat onderuit. De werkgever wacht namelijk bijna 10 dagen met het geven van het ontslag. De werknemer vraagt daarop €80.000 aan schadevergoedingen. En dat wordt nog even spannend als het ontslag op staande voet onderuit gaat. Gelukkig loopt het met een sisser af, maar het kost de werkgever nog wel bijna €6.000 aan achterstallig salaris. Hoe dat kan? Dat lees je hier.

5) Jokken over je diploma’s, betekent niet altijd ontslag op staande voet

In de zorg is het belangrijk om over de juiste diploma’s te beschikken. Dat begrijpt iedereen. Maar rechters kijken daar toch wat genuanceerder naar. De werkneemster had op haar CV staan dat ze beschikte over het diploma VIG-niveau 3. Dit bleek niet te kloppen en leidt tot een ontslag op staande voet. Helaas, de kantonrechter veegt het ontslag op staande voet van te tafel. En ook in Hoger Beroep gaat het mis. Waar het voor de werkgever fout gaat dat lees je hier.

6) Hoe ver reikt re-integratieplicht werkgever?

Werkneemster kan dankzij een medische oogaandoening geen beeldschermwerk doen. Ze is al sinds 1998 in dienst, dus nog van voor het ‘digitale tijdperk’. Vanaf 2015 is veel van haar werk digitaal geworden (dossiers bijhouden, planning controleren, etc). Voor deze werkzaamheden is zij afhankelijk van collega’s, zelf kan ze het namelijk niet. De werknemer vraagt de rechter haar werkgever te veroordelen om administratieve ondersteuning bij haar werk te geven. Of dat in alle redelijkheid van een werkgever verwacht mag worden, dat lees je hier.

7) Overlijden van enige cliënt, betekent niet het einde van de arbeidsovereenkomst

Deze werknemer is aangenomen met één opdracht: de verzorging van één specifieke patiënt. Dus je zou zeggen dat na het overlijden van deze patiënt de arbeidsovereenkomst ook eindigt. De werkgever betaalt vanaf dat moment dan ook geen salaris meer uit. De werknemer gaat naar de kantonrechter en krijgt nog gelijk ook. De werkgever is namelijk iets heel belangrijks vergeten waardoor hij niet zomaar van deze werknemer af komt. Wat de werkgever is vergeten? Dat lees je hier.

8) Onbevoegd inzien van patiëntendossiers, ach dat moet toch wel even kunnen?

De zorg heeft de privacy van haar cliënten hoog in het vaandel. Je mag patiëntendossiers alleen controleren als je rechtstreeks betrokken bent bij de behandeling. Deze werkneemster neemt het niet zo nauw en bekijkt de dossiers van haar broer en schoonzus. Helaas – voor haar – wordt dit ontdekt. Gevolg: einde van een dienstverband van 27 jaar en geen recht op transitievergoeding. Zelf vindt ze dat ze rehabilitatie verdient. Het gerechtshof moet er zelfs aan te pas komen.

9) Wijzigingen in zorgrooster aanbrengen, leidt tot een eis van €150.000

Deze werknemer krijgt van zijn werkgever ontslag. De reden? Hij wijzigt zelfstandig de zorgroutes, waardoor twee cliënten geen zorg krijgen. De kantonrechter is het met de werkgever eens. De werknemer niet. Hij vordert een bedrag van €150.000. Hoe dit bij het gerechtshof in Amsterdam afloopt lees je hier.

10) Een werkgever die voor bedrijfsarts speelt, dat kan niet goed aflopen

De werkgever die op de stoel van de bedrijfsarts gaat zitten, we zien het helaas nog veel gebeuren. In deze zaak bepaalt de werkgever zelf welke aangepaste werkzaamheden zijn zieke werknemer kan verrichten. En als de werknemer daar geen gehoor aan geeft dan wordt het salaris stopgezet. Een mooi recept voor veel gedoe. De werknemer vordert het achterstallige salaris en krijgt zijn gelijk. Lees hier het hele verhaal.

Terug naar het nieuwsoverzicht, klik hier.

Deel dit bericht:

Meld je aan voor de Nieuwsbrief.

Meld je hier aan voor onze nieuwsbrief en blijf op de hoogte.

Icoon
Icoon